Grateful By Ketaki S. Vaidya

धो धो पाऊस कमी जाहला  सणासुदीचा श्रावण गेला  आता आगमनाची करा तयारी  बोला गणपती बाप्पा मोरया  सजतील दारे फुलाफुलानी  स्वागताची होईल तयारी  रंगरंगुनी नटतील मखरे  बोला गणपती बाप्पा मोरया  वाजत गाजत येईल मूर्ती  मनामनांतून  भरेल स्फूर्ती  मंगलमूर्ती करतील मंगल  बोला गणपती बाप्पा मोरया  पूजेसाठी जुडी दुर्वांची  ओंजळ जास्वदींच्या फुलांची  नैवैद्याला मोदक लाडू  बोला गणपती बाप्पा मोरया  आरतीसाठी सगेसोयरे  हास्यांने भरतील मग घरे  खरीच मूर्ती चैतन्याची  बोला गणपती बाप्पा मोरया 

It is not just another city for me It is my birth place If you lived here you know how beautiful is this mess! People are very busy here They might appear to be rude but I have not seen anybody here having to sleep without food While the whole world is busy talking big talks about being secular Mahalaxmi and Haji Ali have always been here together Monsoon is pretty crazy here always bringing heavy rain but vada paav and cutting chai leaves work commute without pain Mumbai is the city that never sleeps It is always very busy the show must go on  may the weather be clear or hazy It is not only about work though It is also about very serious play With Holi, Diwali and Ganpati we celebrate life's holiday Freedom fighters, sportsmen and actors leaders, businessmen and law It has given a lot to the world both matured and very raw It is the city of different colors the city of rich and poor It always has a special...

I am standing here at the bank of the life's river all alone and empty once again The floods are now over this time it was of joy the waves were very high it drenched me completely I got drenched in joy I got drenched in love  who knew water of life can wear so many colors so many odors and so many shapes but now it is all over I am standing here  at the bank of life's river all alone and empty  once again The floods come and go at times they are of sorrow at times of joy at times they are not even floods just the high waves create illusion making their impact creating the realization of the smallness of mine but it eventually gets over and I always find myself standing at the bank of life's river all alone and empty every time and again I hope the river always flows It shall never turn into a stagnant pond and I shall always remember the floods will come and go I am just a bystander experiencing ...

The rain looks different here It doesn’t anymore make noise on the roof It does not spread the soil’s fragrance  There are no kids out to make paper boats now Their boats are stolen by the tall buildings, fancy schools and busy parents  Now the rain falls all alone  No one has time to watch it from window while sipping tea Rain is now different here People are busy and so is rain It is sad and alone  But it has not given up It still fills up the sky  It pours and it cares Making the trees happy  Hoping to see kids again making paper boats and dancing 

उन्ह्याळाची सुट्टी  तुमची अन आमची  थोडी वेगळी थोडी सारखी  पण असते मात्र मजेची  आम्ही खायचो आंबे  तुम्ही तोडता चेरी  दोघांनाही माहिती सारी  आईस क्रीम ची मज्जा खरी  गावाची मजा न्यारी  झुकझुक अगीन गाडी  तुमची मात्र विमानातून  साता समुद्रापार उडी  कॅसेट वरचे सिनेमे आणि पत्ते  आमचे दुपारच्या वेळी  तुमचे मॉल आणि मल्टिप्लेक्स  देती कंटाळ्याला टाळी  बाकी खेळ आपले सारखे  नावे असली जरी नवी  तुम्ही काय आम्ही काय  राव अशी सुट्टी मात्र हवी! 

कुछ चीजे अधुरिहि अच्छी लगाती है।  जैसे आधासा चाँद आधा डूबा सूरज  आधी खुली सुबह  और आधी ढली शाम    आधी भीगी पलकों को  पूरा रोने मत देना  आधे से सफर को  पूरा मत होने देना    पूरे से अच्छा है  सफर तय किया आधा  मंजिल से ख़ूबसूरत है  सफर करने का इरादा    आधा सा रिश्ता  जैसे आधा भरा जाम  बाकी जो खाली है  बस उसे करना मेरे नाम  

प्रेम, सतत कानावर पडणारा, गाण्यांतून डोकावणारा शब्द. त्यामुळे थोडी जाणीव आल्यांनंतर प्रेम शोधण्याचा प्रवास सुरु होतो. खरं तर आपण दुसऱ्यात प्रेम शोधताना आपल्या आत ते कुठे आहे आणि नक्की काय आहे हेच शोधत असतो. खरंच, एवढे सगळे जण एवढा सारखा प्रेमाचा जयजयकार करत असतात. हे प्रेम आहे तरी काय? आपल्याला ते स्वतःत गवसलं  आहे का? लहानपणी कितीही मातृप्रेम, पितृप्रेम वगैरे वाचलं असेल तरी तोपर्यंत मला तरी त्याची काहीच जाणीव नव्हती. पहिलं प्रेम जाणवलं ते देशप्रेम. शिवाजी महाराज, क्रान्तिकारी ह्या आणि अशा अनेक गोष्टींमधून ते उलगडत गेल. राष्ट्रगीत ऐकलं, आंतरराष्ट्रीय खेळ पाहिले कि ते उफाळून आल्यासारखं वाटायचं. आताही खूप ओढ़ आणि आदर आहेच पण ते जर प्रेम असतं तर फक्त वेगळ्या जीवनशैली साठी देश सोडून परदेशात आले नसते. दूर आल्यानंतर जाणवलेल प्रेम म्हंणजे आई वडील आणि त्या कुटुंबावरचं प्रेम. कुटुंबाची आठवण, काळजी सारी खरी आणि ओढही अस्सल. पण कधी वाटत ती प्रेमाची ज्योतही आधी गरज आणि आता कर्तव्य ह्यांनी काजळलेली आहे. तरुणपणी सापडलेलं ते जोडीदारावरचं प्रेम. आधी आकर्षण, मग ओढ़ आणि नंतर हा सारा कच्चेपणा ज...